Boekbespreking 1
Het nieuwe boek van Jan Kersschot “Eén Zijn” is een verkorte en aangepaste versie van zijn eerste boek “Coming Home” (zie Inzicht jaargang 3, n° 3, p. 46-47) en ook hier zien we hoe de schrijver inspiratie vond in zen, taoïsme, tantra en vooral advaita vedanta. Dit boek is door Ankh Hermes op een zeer verzorgde manier uitgegeven, en het leest veel vlotter dan de Engelstalige versie. In de recensie over de eerder verschenen Engelse versie had ik de wens geuit dat er een Nederlandstalige versie zou komen. En ziehier, mijn wens is in vervulling gegaan.
Wat zo boeiend is aan dit boek is dat het op een heel subtiele manier gebruik maakt van woorden om je te leiden voorbij de woorden. En tegelijkertijd is het ook heel direct. Op de kaft schrijft Jan:
“Het feit dat je deze woorden kan lezen betekent dat je bewust bent. Dit bewustzijn is de essentie van jouw bestaan. En het bewustzijn als dusdanig herkennen is de sleutel om al jouw geloofssystemen te ontmaskeren. Wanneer al jouw verwachtingspatronen in twijfel worden getrokken, zal je merken dat jij - zoals je nu bent - precies bent zoals je moet zijn. In tegenstelling met wat sommige religies suggereren, is er niets mis met jou. Nu, op dit moment, ben jij al een unieke expressie van het Oneindige. Als je dat ziet, kan dit inzicht je misschien bevrijden van het juk van de religieuze tradities. En dit boek nodigt je uit om dit heel concreet te onderzoeken.”
Wijzend naar de directe beschikbaarheid van Bevrijding, is dit boek een uitnodiging om wakker te worden uit onze dagdroom, om los te komen van onze spirituele verwachtingen. Jan wijst de attente lezer op de vele valkuilen op het spirituele vlak, en brengt de lezer geleidelijk aan tot het inzicht dat er helemaal geen spiritueel pad kan zijn. Wanneer alle persoonlijke ambities worden ontmaskerd, wordt de innerlijke stem stil en alles wat er dan over blijft is Bewustzijn dat van zichzelf bewust is.
Verder benadrukt de schrijver dat het niet om het speciale of mystieke gaat, maar om de herkenning van het Ene in het gewone en alledaagse. Het is niet nodig om de spirituele helden te imiteren, wij moeten helemaal geen heiligen worden. Gewoon aanvaarden van “wat-is”, zonder enig idee of verlangen iets te willen veranderen. Dan zijn alle technieken en spirituele ambities overbodig geworden. De bevrijding zit juist in de herkenning dat er niemand is om bevrijd te worden.
Wanneer we dat doorzien, kan dat het einde betekenen van het spirituele zoeken. Het Zelf zocht in feite Zichzelf, en zowel het idee van een zoektocht als een zoeker is illusoir. Het Zelf heeft zichzelf namelijk nooit verloren.
Justus Kramer Schippers, auteur van "Leven vanuit neutraliteit" (Panta Rhei 2001)
Boekbespreking 2
Jan Kersschot behoort tot de zogenaamde eenheids-filosofen. Deze mensen, zoals Douglas Harding en Tony Parsons, worden geïnspireerd door aloude Oosterse wijsheidssystemen als Advaita Vedanta en het Zenboeddhisme. Kort samengevat komt de eenheidsfilosofie er op neer dat de mens zich ten onrechte identificeert met zijn "lichaam-geest machine". Zijn lichaam, gevoelens, gedachten en ego zijn slechts concepties zonder eigen leven. Het zijn de wolken in de lucht die we zien in plaats van de heldere, blauwe hemel. Het enige dat werkelijk is, is het heldere gewaar-zijn. De oergrond van al het bestaande. Alle streven naar verlossing is zinloos. Goed en kwaad zijn ook slechts concepten. Ook meditatie, yoga etc. zijn overbodig en kunnen zelfs afleidingen worden, immers;" de vinger die naar de maan wijst is niet de maan zelf". Voorwaar een ingewikkeld onderwerp voor één boek. Jan Kersschot neemt echter de lezer bij de hand. In korte hoofdstukjes met mooie titels als "Onze ware natuur zien" en "Wie neemt de waarnemer waar?" worden steeds verschillende facetten van het eenheidsdenken belicht.
Jan Kersschot gebruikt mooie metaforen om het eenheidsdenken te illustreren. Zoals die van het leven als film. We zijn allen slechts acteurs in een film, de film van ons eigen leven. Hoe gaat het ontwaken tot gewaar-zijn nu precies in zijn werk? De eerste stap is dat we een stap terug doen en ons identificeren met de toeschouwers in de bioscoop. We zien in dat ons leven dat op het scherm voorbij trekt een illusie is. In de tweede fase zien we dat de bron van de film een filmprojector achter in de bioscoopzaal is. In de derde fase zien we dat licht van de filmprojector dat ons leven mogelijk maakt, hetzelfde is als het licht binnenin ons. In de vierde fase zien we dat het licht van deze bron hetzelfde is voor iedereen; hetzelfde licht maakt de film voor alle mensen zichtbaar. We delen allen hetzelfde bewustzijn; het ene licht uit de projector laat verschillende films zien. De vijfde stap is dat de toeschouwer geheel opgaat in de bron; we zien dat wat we werkelijk zijn: helder gewaar-zijn. Dit gewaar-zijn heeft zich nooit met welk proces dan ook geïdentificeerd.
Her en der verspreid in het boek staan korte oefeningen die het helder gewaar-zijn kunnen oproepen. Je kijkt bijvoorbeeld naar een gezicht van je partner en beseft je dat jij in openheid, vanuit je “oorspronkelijke gezicht" kijkt. Ook de tantrische liefde krijgt aandacht. Niet als acrobatiek in bed met een welomschreven doel, maar als een poort naar het naakte zijn.
Het enige wat ik eigenlijk mis, is een schakel naar het gewone leven van alledag. Leidt het helder gewaar-zijn tot adequaat handelen in de materiële wereld? Of zijn we alleen maar getuige? Een hoofdstukje over dit onderwerp had ik zeer interessant gevonden. In de vele tradities (tao, zen, yoga) wordt hier vanuit gegaan. Het heldere gewaar-zijn schept mogelijkheden om los van welke morele of andere conditionering dan ook te handelen in het hier en nu, zoals de situatie vraagt.
Jan Kersschot heeft een mooie inleiding geschreven tot het eenheidsdenken, zowel voor de beginner als de gevorderde. Goed leesbaar, integer en helder.
Frans Gerritsen, Amsterdam Uit ‘Tijdschrift voor Yoga' nr 1/03
Commentaar op het nieuwe boek "Beingness" (in het nederalnds "Het Zijn")
I love the new book, Beingness. Read it slowly. I particularly like the emphasis on nothing and no one being excluded. That's a useful emphasis, since "persons" have such a hard time with the "Being is everything and nothing" part, as well as the "there is no one part". I've come to see that some hear this message as a fascinating idea or ideas, rather than truly as directly obvious. It is so obvious and disconcerting and wonderful and neutral and everything! You can't get more blatant. The other thing that comes up when sharing this, is that it seems to "simplistic", almost like kindergarten spirituality. Yet the other perspective of "my" path and "my" self-enquiry and "my" getting it could be seen as truly juvenile or adolescent. I guess those words could sound a bit judgmental, but I feel they have some accuracy.
So many seem to see certain "spiritual experiences" as what is being sought, but for these experiences to become the permanent experience and that would be Liberation. This does not hold any interest anymore. There is a great love that there is only Liberation, only pure Being, only Oneness. Ahhhhhh!
Norman, september 2007
Nieuwe boeken (2007):
op www.lulu.com ook als download te verkrijgen !
- De mythe van zelf-onderzoek (115 pages) Paperback: €10.95 Download: €6.25
- Het Zijn (220 pages) Paperback: €15.50 Download: €7.50
Previous page: Commentaar
Next page: Nieuws