Het Zijn kent dus geen beperkingen in tijd of ruimte, het bevat alles en iedereen. Van het kleinste insect tot de verste ster. Ook emoties, gedachten en filosofieën verschijnen in dit éne Zijn. Omdat het Zijn geen grenzen kent, kan er ook geen tweede van zijn. Het is één uniek geheel dat zich vertoont in steeds wisselende gedaanten. Een eindeloos variërend schouwspel. In de eenheidsfilosofie worden al deze verschijningsvormen beschreven als beelden op een plasmascherm. Deze metafoor is interessant omdat ze weergeeft hoe alles weliswaar verschillend is in verschijning, maar toch evenwaardig in essentie. Net als golven in de oceaan lijken we apart te bestaan, maar in essentie vormen we één geheel. En ook al is elke golf verschillend in verschijning, toch is de essentie waarvan de golf gemaakt is - water - bij elke golf hetzelfde.